Zaman mı Bizi Öldürüyor, Biz mi Zamanı?

Kurucu Üye, Poliversity & UnLearn Akademi konuşmacımız Dr. Ecmel Ayral, Onedio/Yazio Mirador köşesi için yazdı.

“Aslında zamanla hayat arasında ters bir ilişki var: Burada geçirilen zaman arttıkça hayat azalıyor. Ne kadar çok zaman, o kadar az hayat. Ama bu denklemi başka bir açıdan okursak zamanın hayatla aynı manaya geldiğini de söyleyebiliriz: Ancak zaman varsa hayat var, zaman bitince hayat da bitiyor. Yani bu zaman öyle bir şey ki, “Ancak o varsa biz varız.” diyebileceğimiz gibi, “Onun olduğu yerde ben giderek yok oluyorum.” da diyebiliriz pekâlâ ve ikisi de doğru olur. Tamaam boş lafı kesiyorum, kafanızı karıştırmayayım. Ben aslında zamanı öldürmeye taktım kafayı, taammüden hem de. Onun için cinayet öncesi özür üretmeye çalışıyorum. Sonra karakola gidip teslim olacağım elimde baltayla. Namus belası, hatta nefsi müdafaa. Beraatım kesin. Her nedense, “boş vakit” geçirdiğimizde zaman öldürdüğümüzü söyleriz. Öyle tavana bakıp yatıyorsunuz mesela evde ya da zap zap yürüyorsunuz televizyonun kanalizasyon sisteminin dehlizlerinde. Biri sorsa “Ne yapıyorsun?” diye, ne dersiniz? “Hiiç, zaman öldürüyorum işte.” Nasıl yani? Zaman öldürmekten kastımız; elimizde kalmış, ne yapacağımızı bilmediğimiz bir zaman diliminin mümkünse hızlıca geçmesini sağlamak aslında. Pek keyif almadığımız, önem vermediğimiz, bizi derinden ilgilendirmeyen şeyler yapınca zaman öldürdüğümüzü söylüyoruz ama asıl yaptığımız o lanet zamanın süratle geçmesine çalışmak. Zamanı öldürmüyoruz, biz fark etmeden geçmesini sağlıyoruz. Sonra, giderek müptelası oluyoruz bu zaman öldürme işinin ve yayıyoruz hayatımızın içine. İşe gidiyoruz; sıkıcı toplantılar, manasız konuşmalar, lüzumsuz itişmeler, kimse için yaptığı işin sahici bir manası yok, hep beraber zaman öldürülüyor. Toplu katliam. Oradan eve; aynı keyifsiz rutin, tutkusuz hazlar, heyecansız kavgalar, suni tatlandırıcılar. Sorarsan, “Yuvarlanıp gidiyoruz.” zaman öldürüyoruz bu alemde. Elde kalmış, kendisiyle ne yapacağımızı bilmediğimiz zaman dilimi giderek şişiyor, genişliyor ve hayatın tümünü kaplıyor sonunda, zaman öldüreceğiz derken zaman bizi öldürüyor. Biz hızla geçsin derken içimizde büyüyor, bir türlü geçmiyor, sıkılıyoruz… Zaman ölmüyor, biz ölüyoruz…”

Tamamını okumak için; Onedio/Yazio sayfasını ziyaret edebilirsiniz.